Deratyzacja to zwalczanie gryzoni, które występują w bliskim otoczeniu człowieka, konkurując z nim o żywność i przestrzeń.

Powodują szkody sanitarno-epidemiologiczne bo przenoszą choroby, oraz ekonomiczne bo zjadają i zanieczyszczają odchodami żywność i paszę. Jeden szczur zjada dziennie 20g pożywienia, wydala 20 grudek kału, zostawia szesnaście ml moczu, wyrządza szkody w konstrukcjach budynków, sieci instalacji wodnokanalizacyjnej, izolacji elektrycznej co może powodować pożary lub zalanie wodą z uszkodzonych przewodów wodociągowych przechowywanych produktów.

Szczur wędrowny gryzie z naciskiem 49Mpa z szybkością 1,5 ugryzienia na s.

Szczury przenoszą 200 groźnych chorób , a przez ukąszenie mogą zarazić człowieka bakterią śrubowca mniejszego (Spirillum minus) i pałeczki Streptobacillus maliniformis, które wywołują gorączkę szczurzą.

Najbardziej znane gryzonie to szczur śniady (Rattus rattus), szczur wędrowny (Rattus norvegicus), mysz domowa (Uus musculus) mysz polna (Apodemus agrarius).

Szczur śniady- sierść ciemnobrunatna, pysk ostro zakończony, ogon dł. 13-25cm często dłuższy od tułowia, długość ciała 13-20cm, waga 180g. Łatwo chodzi po murach, lubi jeść owoce i nasiona.

Szczur wędrowny- siersć brązowo-szara, ogon gruby krótszy od tułowia, uszy krótkie, tylne łapy maja między palcami fałdy, które ułatwiają pływanie. Długość ciała 19-30cm, 350g waży.

Mysz domowa- 10cm dł, 25g wagi, występuje w ośrodkach miejskich.

Mysz polna – lata w pobliżu lasów, zimą chroni się w stodole.